Ξαφνική επαφή!

Προχθές έπαιζα με τον Άγγελο. Το παιχνίδι μας είναι πολλές φορές να τρέχουμε από μπαλκονόπορτα στο κρεβάτι του, στην πόρτα, στην ντουλάπα. Του αρέσει πολύ αυτό.
Άρχισα κάποια στιγμή να μουρμουρίζω μια μελωδία που έτυχε να έχω στο μυαλό μου και έγινε ένα θαύμα! Κουλουριάστηκε στην αγκαλιά μου, καθώς με κοιτούσε, με χαϊδευε, και με χαμογελούσε! Έλεγα για είκοσι λεπτά συνέχεια την ίδια μελωδία, και αυτός έμεινε πανευτυχής στην αγκαλιά μου. Η επαφή μας ήταν τόσο τρυφερή.
Πόσο μπορεί μια στιγμιαία έμπνευση να οδηγήσει σε μια τόσο μεγάλη αλλαγή στη συμπεριφορά του παιδιού!