Το χαμόγελο

Όταν ο Δημήτρης μου γελάει ...

Το γέλιο είναι ένας από τους τρόπους που μας κάνει να χαιρόμαστε, μας κάνει να νιώθουμε ευχάριστα, να χαλαρώνουμε , να διώχνουμε το άγχος και τις αρνητικές σκέψεις και φυσικά μας βοηθάει στο να επικοινωνούμε με τους γύρω μας. Αναμφισβήτητα λοιπόν το γέλιο είναι τόσο απλό αλλά συγχρόνως τόσο πολύτιμο και ευεργετικό στην ζωή μας.
Πολλοί είναι αυτοί που θεωρούν πως τίποτα δεν είναι πιο όμορφο και αναζωογονητικό από το γέλιο που σχηματίζεται στα πρόσωπα των παιδιών και σε αυτό θα συμφωνήσω απόλυτα και εγώ με την σειρά μου. Ωστόσο στο συγκεκριμένο κείμενο θα ήθελα να αναφερθώ σε ένα και μόνο ξεχωριστό χαμόγελο , το χαμόγελο του μικρού Δημήτρη. Με τον Δημήτρη έχω την χαρά και την ευκαιρία να παίζω στο κέντρο αυτισμού εδώ και λίγες εβδομάδες. Στην αρχή της επαφής μας ο Δημήτρης κατά την διάρκεια του παιχνιδιού ήταν κλεισμένος στον εαυτό του, η αλληλεπίδραση και η βλεμματική επαφή μας ήταν ελάχιστη. Λανθασμένα προσπαθούσα μόνο να του αποσπάσω την προσοχή φυσικά και αυτό δεν είχε κάποιο αποτέλεσμα καθώς ο Δημήτρης όπως και τα περισσότερα παιδία που βρίσκονται στο φάσμα του αυτισμού ήθελε να επικεντρωθεί στον εαυτό του και στο τρόπο παιχνιδιού που για εκείνον ήταν περισσότερο ευχάριστος. Φεύγοντας από το κέντρο είχα την αίσθηση πως κάτι κάνω λάθος αλλά δεν μπορούσα να σκεφτώ τι ήταν αυτό, τότε ανέτρεξα πάλι στο site του κέντρου ,χρειάστηκε μόλις δύο λεπτά να καταλάβω διαβάζοντας μόνο το τί σήμαιναν τα αρχικά από το Κ.Α.Λ.Ε.Σ.Μ.Α. Το Κ.Α.Λ.Ε.Σ.Μ.Α. μας μαθαίνει μια βαθύτερη έννοια της αγάπης, την οποία το παιδί καταλαβαίνει, η οποία οδηγεί σε εξέλιξη.
Στο επόμενο παιχνίδι με τον Δημήτρη η στάση μου ήταν διαφορετική , τον ακολουθούσα προσπαθούσα να μιλήσω την‹‹ γλώσσα ››του , τσαλακώθηκα, χαμογέλασα , έβγαλα ήχους ζώων, έπεσα στο πάτωμα, απέκτησα ένα ρόλο στο παιχνίδι του και τότε ..τότε ο Δημήτρης μου χαμογέλασε , με κοίταξε έστω και λίγο και μου έδωσε το πιο όμορφο χαμόγελο του. Είχαμε μια μικρή χρονικά αλλά ταυτόχρονα τόσο δυνατή και ουσιαστική αλληλεπίδραση. Ο Δημήτρης μου επέτρεψε να γνωρίσω το παιχνίδι με τα δικά του μάτια και να πάρω μέρος σε αυτό έστω και για λίγο . Η ενέργεια και η χαρά που αισθάνθηκα μετά από αυτό το παιχνίδι μαζί του δεν μπορεί να αποδοθεί με λέξεις ήταν κάτι το μαγικό.

Έλενα Κάππα
Νηπιαγωγός – Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας – Εθελόντρια στο Κέντρο Αυτισμού