Θα στρίψουμε ή όχι;;

Ο Κωνσταντίνος ερχόταν σε μένα τρεις φορές την εβδομάδα από 2,5 χρ. Τον έφερνε η μητέρα του πρωινή ώρα (μιαμιση ώρα για να έρθει με τρεις συγκοινωνίες, και το ίδιο για την επιστροφή!). Ξεκίνησε παιδικό σταθμό 4 χρ., που σήμαινε ότι δε μπορούσε πια να τον φέρει η ίδια. Το απόγευμα που τον έφερνε ο πατέρας, ο Κωνσταντίνος ήταν κουρασμένος πολλές φορές.
Παρατήρησα μια στασιμότητα, ίσως και κοιλιά στην εξέλιξή του. Μέχρι εκείνο το διάστημα η πρόοδός του ήταν ανοδική.
Φώναξα τη μητέρα και συμφώνησε να τον φέρει τρεις φορές την εβδομάδα σε μένα, όπου έκανε ένα τετράωρο πρόγραμμα κάθε φορά. Οπότε πήγαινε δύο μέρες την εβδομάδα στο παιδικό και τρεις μέρες σε μένα.
Όταν τον έφερνε ο πατέρας το πρωί με το αυτοκίνητο, ο δρόμος προς το παιδικό και προς εμένα ήταν ο ίδιος, μέχρι ένα σημείο. Αν ήταν να πάει παιδικό, θα πήγαιναν ευθεία. Για να έρθουν σε μένα, έπρεπε να στρίψουν.

Ο Κωνσταντίνος είχε αγωνία μέχρι να καταλάβει πού θα πήγαινε και μου είπαν οι γονείς του, ότι μόλις έστριψαν για να έρθουν σε μένα, χόρευε από τη χαρά του!!

Αυτό είναι το σημαντικό! Εδώ προσφέρουμε μια όαση για τα παιδιά, καθώς μαθαίνουν ό,τι έχει σημασία για αυτά!