Ρεαλιστική εξάσκηση

Ένα απόσπασμα από το ανερχόμενο βιβλίο μου Κ.Α.Λ.Ε.Σ.Μ.Α., που αναλύει την προσέγγιση μέσω παιχνιδιού για αυτιστικά παιδιά.

Το δωμάτιο παιχνιδιού πρέπει να έχει μερικά ράφια, έξω από το πεδίο πρόσβασης του παιδιού. Σε αυτά τοποθετούμε κάποια αγαπημένα του παιχνίδια, ενδιαφέροντα αντικείμενα και ίσως μερικές λιχουδιές. Επειδή τα ράφια βρίσκονται ψηλά, το παιδί δεν μπορεί μόνο του να πάρει αυτό που θέλει. Συνεπώς, αναγκάζεται να το ζητήσει από μας με όποιον τρόπο μπορεί. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, η αξία της επικοινωνίας γίνεται κατανοητή για το παιδί και του προσφέρει ένα κίνητρο. Με τέτοιου είδους συνεχή και ρεαλιστική εξάσκηση, η δεξιότητα της επικοινωνίας αναπτύσσεται ραγδαία και, φαινομενικά, με ελάχιστη προσπάθεια. Το πλεονέκτημα αυτής της αγωγής εναντίον άλλων προσεγγίσεων είναι το γεγονός ότι το παιδί κινητοποιεί τον εαυτό του. Η προσπάθεια για εξέλιξη και μάθηση πηγάζει πρώτα από όλα σε εκείνο. Εμείς δεν εξηγούμε λεκτικά(που είναι συχνά ανούσιο για ένα αυτιστικό άτομο) για ποιο λόγο κάτι αποτελεί κίνητρο και έχει σημασία. Αντιθέτως, είναι το παιδί που καταλήγει σε αυτό το συμπέρασμα και το θεωρεί αυτονόητο μέσα στο περιβάλλον που παρέχουμε.