Ο πρώτος στόχος

Ο σημαντικότερος στόχος είναι βέβαια η δημιουργία μιας ευχάριστης ατμόσφαιρας που οδηγεί στο βίωμα κοινωνικότητας. Αυτό δεν πρέπει ποτέ να φεύγει από το μυαλό μας. Η ιδέα αυτή θα καθοδηγεί τη στάση και τις πράξεις μας. Έτσι είναι πιο εύκολο να είμαστε σταθεροί στην κοινωνικότητα και χαρά που δείχνουμε στο παιδί.
Επίσης, αυτή η σκέψη μάς ενθαρρύνει όταν το παιδί διαλέγει μια δραστηριότητα που μας βάζει στο περιθώριο. Τέτοια συμπεριφορά συνήθως μας κάνει να νιώθουμε άχρηστοι και ανίκανοι, όμως ποτέ δεν είμαστε πραγματικά περιττοί! Μην ξεχνάτε ότι είναι μια εντελώς καινούρια εμπειρία για το παιδί να βρίσκεται ένας χαλαρός άνθρωπος κοντά του, παρακολουθώντας με ενθουσιασμό, επιτρέποντας ακόμα και στερεοτυπικές συμπεριφορές. Παράδεισος! Εκπέμποντας χαρά και ενθουσιασμό προς το παιδί και τη δραστηριότητά του, σίγουρα περνάει το βίωμα της κοινωνικότητας. Αντιθέτως, όταν νιώθουμε απογοήτευση και αμηχανία κάθε φορά που το παιδί μας αγνοεί, κόβουμε ΕΜΕΙΣ την επαφή με το παιδί και αφαιρούμε κάθε δυνατότητα να μας πλησιάζει εκείνο.