Ποιος παίζει;

Το 'εγώ'' και το' εσύ' είναι περίπλοκες έννοιες για το αυτιστικό παιδί. Όταν το διορθώνουμε ("Όχι εσύ, εγώ!") το μπερδεύουμε ακόμα περισσότερο.
Το παιδί μαθαίνει εύκολα, όταν κάτι έχει νόημα για εκείνο. Αυτό ισχύει και για την επικοινωνία. Πώς μπορούν να αποκτήσουν νόημα για το παιδί αυτές οι τόσο σημαντικές λέξεις;

Όταν παίζει με μια μπάλα, μπορούμε να του την 'κλέψουμε' για να του κάνουμε την ερώτηση: "Ποιός θέλει τη μπάλα; Εγώ ή εσύ;" Ό,τι απαντάει, θα εφαρμόσουμε. Αν πει 'εγώ', γρήγορα του δίνουμε την μπάλα. Αν πει 'εσύ' (κατά λάθος πιθανόν), θα την παίξουμε εμείς για λίγο. Μετά ξανά και ξανά την ίδια ερώτηση. Παιχνίδια με ζάρια ευνοούν αυτή τη διαδικασία πολύ, και ας μην παίξουμε με τη σειρά. "Ποιος θα παίξει τώρα; Εγώ ή εσύ;
Μπορούμε να του κάνουμε αυτή την ερώτηση για ό,τι ζητάει από μας, ακόμα και για τροφή, ώστε να ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ τί σημαίνει η απάντησή του.

Μπορούμε να ξεκινήσουμε μόνο με το 'εγώ'. Πολλά παιδιά δεν καταλαβαίνουν τις επιλογές και θα παπαγαλίζουν 'εγώ ή εσύ' και αυτό πρέπει να το αποφύγουμε.

Προσοχή! Δε θέλουμε να το θυμώσουμε. Αν πει 'εσύ', ενώ εννοεί 'εγώ', και θυμώνει που τρώμε εμείς το πατατάκι του, θα το ενθαρρύνουμε να πει μόνο 'εγώ'! Εδώ ο σκοπός είναι να καταλάβει τις έννοιες, όχι να μοιράζει. Κάποια στιγμή θα γίνει και αυτό.

"Ποιός θα ανέβει στην πλάτη μου;"