Ποιος κρίνει ποιον;;

Οι άνθρωποι κρίνουν από άγνοια. Το ότι κοιτάνε και να κάνουν λάθος συμπεράσματα επίσης. Ο,τι δεν γνωρίζουμε μας τραβάει την προσοχή. Κι εγώ πιάνω τον εαυτό μου να κοιτάω όταν δύο κουφάλαλλοι μιλάνε με τη δική τους γλώσσα, ή όταν γενικά βλέπω έναν άνθρωπο που διαφέρει από αυτό που γνωρίζω. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό. Έτσι είναι η φύση των ανθρώπων. Το πώς το αισθάνεται κανείς, αυτό είναι το θέμα. Ο ένας θα θέλει να κρυφτεί, ο άλλος δεν έχει πρόβλημα.

Όταν κρίνουμε τους ανθρώπους που μας κρίνουν, κάνουμε το ίδιο πράγμα στην ουσία! Είναι δουλειά για το γονιό να το ξεπεράσει αυτό. Δεν μπορούμε να αλλάξουμε τους άλλους, αλλά μπορούμε να αλλάξουμε τον εαυτό μας και τον τρόπο που το αντιλαμβανόμαστε εμείς.