Ο Παναγιώτης

Με τον Παναγιώτη παίζαμε σχεδόν πάντα σωματικά παιχνίδια. Αν είχε κάποιο αντικείμενο - παιχνιδάκι στο χέρι, συνήθως έχανα την επαφή μαζί του, ενώ με σωματικές δραστηριότητες η σχέση μας ήταν απίστευτα στοργική. Πολλές φορές ήμασταν ξαπλωμένοι σ' ενα στρώμα. Σήκωνα, για παράδειγμα, ένα χέρι του και το άφηνα να πέσει κάτω, κάνοντας έναν ήχο. Αν του άρεσε και γέλούσε, ήθελα να μου πει 'πάλι', ή κάτι τέτοιο. Και βέβαια είχαμε τέλεια οπτική επαφή.

Ένα διάστημα το βρήκε πολύ αστείο να το σφίξω απότομα έντονα στην αγκαλιά μου, πάλι κάνοντας έναν ήχο, για να μπορεί να μου το ζητήσει.
Τέτοιες δραστηριότητες είναι πολύτιμες, για (οπτική) επαφή, για κοινωνικότητα και ό,τι στόχο έχετε για το παιδί σας.