Επικοινωνία ή όχι;

Πολλές φορές δεν καταλαβαίνουμε εμείς οι ίδιοι τί είναι η επικοινωνία. Θεωρούμε πως το παιδί επικοινωνεί όταν μας πιάνει από το χέρι για να του δώσουμε αυτό που επιθυμεί. Ειδικά οι γονείς συνηθίζουν τον τρόπο που λειτουργεί το παιδί τους.
Όταν παίρνει το χυμό από το ψυγείο και τους το δίνει επειδή δεν μπορεί να το ανοίξει, απλά αυτοεξυπηρετείται. Ας θα μπορούσε να το ανοίξει μόνο του, δεν θα υπήρχε καν αυτό το είδος αλληλεπίδρασης.

Φυσικά είναι καλό όταν το παιδί μπορεί να μας ζητήσει ξεκάθαρα τί θέλει, και όντως είναι μια μορφή επικοινωνίας. Ας το ονομάσουμε μη κοινωνική, μονόπλευρη επικοινωνία.

Το ζητούμενο είναι να γίνει ουσιαστική επικοινωνία, και αυτή απαιτεί μια επαφή ανάμεσα σε δύο ανθρώπους. Επίσης η οπτική επαφή παίζει πολύ μεγάλο ρόλο.

Κάθε παιδί μπορεί να μάθει να επικοινωνεί κοινωνικά, αρκεί να σκηνοθετήσουμε την κατάσταση με τέτοιο τρόπο ώστε να καταλάβει τι χρειάζεται για να πάρει αυτό που θέλει. Η πρώτη επικοινωνία θα έχει πάντα αυτό το στόχο, εννοείται, επειδή είναι ανάγκη να έχει κίνητρο.