Εκπαιδετικοί στόχοι

Στο Θεραπευτικό παιχνίδι Κ.Α.Λ.Ε.Σ.Μ.Α. φυσικά έχουμε, εκτός από τους πολύ σημαντικούς κοινωνικούς στόχους, και εκπαιδευτικούς στόχους, αλλά μόνο όταν αυτοί έχει νόημα για το παιδί. Αν εκείνο δεν ενδιαφέρεται να το μάθει (αυτό το συγκεκριμένο που θέλω να μάθει), θα το μάθει μόνο μηχανικά και με πίεση και τότε αυτή η δεξιότητα παραμένει χωρίς ουσία. Ο Παναγιώτης είχε μάθει στο σχολείο το πρωινό καλημέρα. Μου έλεγε μερικές φορές στερεοτυπικά "Καλημέρα Παναγιώτη το χέρι". Φαντάζομαι πως η δασκάλα του ήθελε να κάνει χειραψία, και αφού εκείνος δεν άπλωνε το χέρι του, θα του έλεγε, 'το χέρι'. Για τον Παναγιώτη ήταν μια διαδικασία, που δεν κατάλαβε. Όταν εγώ τον έπαιρνα από το σχολικό για να παίζουμε στο σπίτι του, με κοιτούσε στα μάτια, χαμογελώντας και μου έλεγε "Θα παίξουμε!" Θεωρώ αυτό ένα πολύ πιο άξιο 'καλημέρα', επειδή ήρθε από την καρδιά του. Εγώ δεν του το έμαθα, αλλά μου το έλεγε αυθόρμητα.