Βίωμα ή μάθηση;

Κοινωνικότητα και επικοινωνία δεν είναι κάτι που μπορεί κανείς να μάθει. Ένα παιδί που έχει ήδη κοινωνικότητα, μπορεί να κοινωνικοποιηθεί. Αν δεν έχει, δεν μπορεί, γιατί δεν καταλαβαίνει το γιατί και το πώς. Μπορούμε να μάθουμε τρόπους επικοινωνίας σ' ένα παιδί, αλλά το ενδιαφέρον για να επικοινωνήσει δεν αυξάνεται με αυτό.

Ο Παναγιώτης είχε μάθει στο ειδικό σχολείο: "Καλημέρα Παναγιώτη", που συνοδεύθηκε με ένα τραγούδι. Όταν μου το έλεγε, πήγαινε πάντα έτσι: "Καλημέρα Παναγιώτη το χέρι". Μάλλον η δασκάλα ήθελε να κάνει χειραψία με κάθε παιδί. Ο Παναγιώτης, που έχει πολλή δυσπραξία, δεν άπλωνε το χέρι του στη δασκάλα, όποτε του έλεγε: 'το χέρι". Δεν καταλαβαίνω το νόημα να μάθει ένα παιδί αυτό τεχνικά, αν δεν έχει νόημα για εκείνο. Αυτό δεν είναι επικοινωνία, αλλά παπαγαλία.
Αντιθέτως για ένα διάστημα τον έπαιρνα εγώ από το σχολικό. Κάθε φορά όταν με αντιλήφθηκε, σχηματιζόταν ένα μεγάλο χαμόγελο στο προσωπό του και μου έλεγε: "Θα παίξουμε!" Αυτό είναι επικοινωνία.

Χρειάζεται εμείς να συνειδητοποιήσουμε ΤΙ είναι η επικοινωνία, για να μάθουμε χρήσιμα πράγματα στα παιδιά!