Αποδοχή και στο κλάμα

Είναι πολύ ενδιαφέρον να δούμε πως ένα αυτιστικό παιδί μπορεί να κλαίει έντονα για πολλή ώρα και από τη μια στιγμή στην άλλη να αλλάξει η διάθεσή του και να είναι πάλι χαρούμενο! Αυτό μας δείχνει πως ο θυμός του δεν έχει να κάνει με μας, αλλά συνήθως συμβαίνει επειδή δεν αντέχει που δεν γίνεται αυτό που θέλει.

Για κρίσεις θυμού και κλάμα ισχύει το ίδιο που υποστιρίζουμε συνέχεια: αποδοχή άνευ όρων. "Σε αγαπώ και με το κλάμα, περιμένω να μπορέσεις να είσαι μαζί μου πάλι." Δεν χρειάζεται να αγχωνόμαστε, ούτε να κάνουμε μεγάλες προσπάθειες να σταματήσει, γιατί αυτό του δείχνει πως δεν το αποδεχόμαστε άνευ όρων. Μπορεί να βάλουμε ένα αγαπημένο παιχνιδάκι στο χώρο, αλλά είναι καλύτερα να αποφύγουμε να το καλέσουμε να κάνει κάτι μαζι μας. Συνήθως κάθε τέτοια προσπάθεια τροφοδοτεί μόνο περισσότερη αντίσταση και οργή.

Όσο είμαστε χαλαροί και αφήνουμε την ένταση στο παιδί, χωρίς να κόψουμε την επαφή μαζί του, επιτρέποντας του να εκφραστεί ελεύθερα, τόσο πιο εύκολα θα το ξεπεράσει.