Αποδοχή άνευ όρων

Μπορεί να νομίζουν μερικοί γονείς, ότι το παιχνίδι όπως το θέλει το παιδί δεν θα του προσφέρει την απαραίτητη εκπαίδευση. Πολλοί φοβούνται ότι μήπως παραλέιπουν κάτι πιο σημαντικό για την εξέλιξή του το οποίο αργότερα θα μετανιώσουν. 

Όταν κάνουμε κάποιο άθλημα, θα κάνουμε προπόνηση μερικές ώρες την εβδομάδα. Μπορεί και μόνο μια ώρα, αλλά και πάλι αυτό θα καρποφορεί. Η γενική σωματική και ψυχολογική κατάστασή μας βελτιώνεται. Επίσης όποιος προσεύγεται ή διαλογίζεται, το κάνει τακτικά αυτό για γενικότερη ευεξία στη ζωή του. Δεν είναι μόνο για την μία ώρα την εβδομάδα ή την ημέρα. Η επηροή αυτών των πράξεων πηγαίνει πολύ πιο βαθύ στον οργανισμό και στην ψυχή μας. 

Το ίδιο συμβαίνει με το θεραπευτικό παιχνίδι. Είναι απίστευτο σε ποιο βαθμό επηρεάζει το παιδί και αυτό φαίνεται άμεσα στη συμπεριφορά του. Το παιδί αλλάζει χωρίς να ασχοληθούμε με κάποια συγκεκριμένη ανεπιθύμητη συμπεριφορά. Δεν είναι μόνο εκείνη την ώρα που το παιδί περνάει καλά, δεν είναι μόνο η όαση που του προσφέρουμε, αλλά ισχύει πως του δίνει κάτι πολύ πιο ουσιαστικό και ευεργιτικό. 

Όταν παίζουμε με ένα παιδί έχοντας άνευ όρων αποδοχή, αγάπη άνευ όρων, δημιουργούνται αλλαγές μέσα του που είναι πολύ όμορφες: περισσότερη συνεργασία, καλύτερη επικοινωνία, πιο πολύ γέλιο και οπτική επαφή. 

Δεν είναι μόνο η ώρα που ασχολούμαστε μαζί του, αλλά η εσωτερική λειτουργία της αποδοχής άνευ όρων που συνεχίζεται διαχρονικά. 

Ο Ορέστης δέχτηκε σήμερα τρεις ολόκληρες ώρες αποδοχής, αγάπης, αφωσίωσης, ενθουσιασμού και χαράς από διάφορα άτομα που έπαιζαν με λαχτάρα μαζί του, που και αυτά με τη σειρά τους τον αποχαιρετούσαν νιώθοντας μεγάλη ικανοποίηση για την αληθινή σύνδεση μαζί του και προσμονή για την επόμενη φορά. Αυτή η δυναμική της σχέσης είναι που προσφέρει αληθινά βήματα εξέλιξης που πηγάζουν μέσα από το παιδί.