Ανεπιθύμητη συμπεριφορά

Πώς χειριζόμαστε την κατάσταση εδώ στο Κέντρο Αυτισμού, όταν ένα παιδί κάνει κάτι καταστροφικό ή επικίνδυνο, πχ. βάζει πλαστελίνη στο στόμα ή χτυπάει το τζάμι με ένα σκληρό αντικείμενο;
Δεν λέμε μη και όχι!! Αντιδράμε το λιγότερο δυνατό. Το παιδί δεν έρχεται εδώ στο θεραπευτικό παιχνίδι, για να μάθει να συμπεριφερθεί, αλλά για να αποκτήσει αμοιβαιότητα και κοινωνικότητα. Δεν έχει επίγνωση ότι μια πράξη είναι ανεπιθύμητη, γιατί ακολουθεί αυτό που του αρέσει. Μπορεί να τυ αρέσει η αντίδρασή μας! Γι' αυτό δεν θα δώσουμε καμία αντίδραση, για να μην το χαίρεται αυτό. 
Φυσικά όμως δεν επιτρέπω τέτοιες συμπεριφορές. Δεν αφήνω ένα παιδί να χαλάσει πράγματα και δεν το ρισκάρω να καταπιεί κάτι.
Εξαρτάται από το επίπεδο του παιδιού τι θα κάνω. Αν δεν καταλαβαίνει από λόγια ακόμα, απλά μαζεύω και εξαφανίζω το συγκεκριμένο παιχνίδι ή το βγάζω από το στόμα του χωρίς δεύτερη κουβέντα. Ο,τι χάλασε, χάλασε. Την επόμενη φορά θα έχω το νου μου περισσότερο ή θα φροντίσω να μην του δώσω πχ. πλαστελίνη για ένα διάστημα.
Αν καταλαβαίνει τι του λέω, θα το προειδοποιήσω: "Αν το ξανακάνεις, θα το πάρω το ...." Και αυτό θα κάνω μόλις δω, ότι θα το επιχειρήσει ξανά. Συνήθως το βγάζω έξω από το δωμάτιο, για να μην μπορεί να το ζητήσει άλλη φορά. Αν θυμώσει, θύμωσε. Αποδέχομαι το παιδί μαζί με το θυμό του.
Δεν δίνω σημασία στην πράξη του λοιπόν, απλά αφαιρώ το επικίνδυνο αντικείμενο.